کپسول های پودر مخملی شاخ گوزن آمریکای شمالی

محصولی منحصر به فرد از ایالت آلبرتای کانادا .......... کپسول های پودر مخملی شاخ گوزن رویال الک معجزه می کند......

100% طبیعی و خالص بدون هیچ گونه عوارض جانبی

وب سایت شرکت سازنده : www.RoyaLElk.com

برای تماس با ما و دیدن نظرات استفاده کنندگان و فیلم ها عضو کانال تلگرامی ما شوید

02166756124 --- 09194166007

میدان فردوسی ، خیابان پارس ، کوچه جهانگیر ساختمان یاس شرقی واحد 7

کانال تلگرام : https://telegram.me/elkvelvetantler

صفحه اینستاگرام رویال الک : https://instagram.com/elkvelvetantler

اگر شما دچار آرتروز ( استئو آرتریت ) و انواع آرتریت (روماتوئید ، لوپوس ، آرتریت ناشی از پسوریازیس ) و فیبرومیالژیا (Fibromyalgia) هستید و به پوکی استخوان ( استئوپروز ) ، درد در مفاصل ، زانو ها ، پا ، کمر و گردن مبتلا شده اید دچار مشکلات پوستی نظیر اگزما و پسوریازیس شده اید از داروهای شیماییی که عوارض جانبی بی شماری دارد و فقط جنبه تسکین دهنده دارند خسته شده اید یا شما یک ورزشکار حرفه ای هستید و برای بهبود عضلات بدن خود تلاش می کنید و از آسیب دیدن و ساییده شدن غضروف های خود نگران هستید ما به شما کپسول های طبیعی و خالص پودر مخملی شاخ گوزن کمپانی رویال الک ( Royal Elk ) آلبرتا را پیشنهاد می کنیم بدون هیچ گونه عوارض جانبی و محدودیت سنی ، بسیار عالی برای افراد مسن با تاثیر مثبت بر بیماران قلبی عروقی و دیابتی به راحتی می توانید استفاده کنید .

کپسول های پودر مخملی شاخ گوزن آمریکای شمالی رویال محصولی منحصر به فرد و کاملا طبیعی در جهان می باشد که امروزه در امریکا و کانادا به عنوان خط اول درمان آرتروز و انواع آرتریت عمل می کند

با استفاده از این محصول بعد از سه تا چهار هفته درد ها در تمام مفاصل و عضلات و استخوان ها ، ورم ها به خصوص در مفاصل زانوها و انگشتان دست به مقدار قابل توجهی از بین خواهد رفت

قدرت و انرژی شما در طول روز بیشتر خواهد شد و حجم توده استخوانی بدن شما را افزایش داده و به درمان پوکی استخوان کمک شایانی می کند.

پسوریازیس و اگزما

پسوریازیس یک بیماری خود ایمنی شایع است که بیش از 2% جامعه ایالات متحده آمریکا را تحت تاثیر قرار داده است ، مطالعات نشان داده بیش از 40 % از کسانی که مبتلا به پسوریازیس، اگزما و دیگر بیماری های پوستی هستند سطح عامل رشد یک IGF-1 آن ها پایین تر از سطح نرمال است . کپسول های پودر شاخ گوزن آمریکای شمالی قادر است IGF1 را به سطح نرمال برگرداند و سیستم ایمنی بدن را تقویت کند ،به مرور زمان از خارش و بثورات پوستی مانند جوش و لکه به دلیل اگزما و سایر مشکلات پوستی خواهد کاست.

مکانیسم کپسول پودر مخملی شاخ گوزن رویال آمریکای شمالی ( ELK VELVET ANTLER ) چیست ؟؟!!

آرتروز ( استئوآرتریت )

غضروف بافت پیوندی نیمه جامدی می باشد که از استخوان های نرم تر و امکان حرکت استخوانها را از محل مفصل می دهد و از سائیدگی استخوان ها جلوگیری می کند. بروز برخی از بیماری ها مانند آرتروز، افزایش سن و... از جمله عواملی است که ممکن است موجب تحلیل غضروف ها شوند.

پودر مخملی شاخ گوزن EVA علاوه بر اینکه سلامتی سایر غضروف های بدن را تامین می کند باعث باز سازی غضروف های آسیب دیده ، شده و به مرور درد ها و ساییدگی های مفاصل را از بین برده و باعث نرمی آن می شود اثرات EVA ( پودر مخملی شاخ گوزن آمریکای شمالی ) به خاطر منبع غنی از کلسیم است Eelk Velvet Antler با کالوژن و فاکتور های رشد موجود به مفاصل کمک شایانی می کند .

آرتریت ( Artrits )

بیماری آرتریت به دلیل اینکه بدن متحمل یک واکنش ایمنی نامناسب می شود و این امر باعث التهابی شدید می گردد ایجاد می شود Elk Velvet Antler علاوه بر از بین بردن ورم مفاصل و درد در آن باعث افزایش گلبول های سفید شده و سیستم ایمنی بدن را اصلاح می کند و اجازه نمی دهد با بافت ها و سلول های سالم درگیر شود که به بهبود و درمان آرتریت کمک شایانی می کند .

طبق مطالعات انجام شده در ایالات متحده آمریکا پودر مخملی شاخ گوزن غضروف ساز بوده و همچنین توانایی بهبود غضروف را نیز دارد و به طور کلی می تواند ورم و درد مفاصل و پوکی استخوان را به مقدار قابل توجهی بهبود ببخشد .

کپسول پودر مخملی شاخ گوزن ایالت آلبرتای رویال ROYAL ELK باعث تولید و پخش مایع مفصلی در سطوح مفاصل خواهد شد و خشکی ، درد در مفاصل را در یک دوره درمان ، از بین خواهد برد .

این محصول در عین حال که باعث افزایش و پر شدن تراکم استخوان ها می گردد به کاهش وزن نیز کمک می کند به دلیل اینکه متابولیسم بدن را بهبود می بخشد و چربی خون ( کلسترول LDL ) را کاهش می دهد .

خواص اصلی کپسول پودر مخملی شاخ گوزن آمریکای شمالی رویال Elk Velvet Antler

• کمک به بهبود و درمان آرتروز و انواع آرتریت ( روماتیسم ، پسوریازیس ، اگزما ، لوپوس و ... )

• درمان صدمات غضروف و تاندون healing cartilage and tendon injuries

• قابلیت ساختن بولک های غضروف و باز سازی غضروف های آسیب دیده

• پر شدن و افزایش تراکم استخوانی

• درمان بیماری فیبرومیالژیا Fibromyagia( درد مزمن در عضلات و مفاصل خستگی، مشکلات خواب، افسردگی و اضطراب )

• کمک به کاهش وزن ( بهبود متابولیسم بدن ) Weight Loss

• جلوگیری از پیری زود رس Anti Aging

• افزایش گلبول های سفید و اصلاح سیستم ایمنی بدن Immune Boost

• جلوگیری از پوکی استخوان و کمک به درمان و بهبودی آن Osteoporosis

• کاهنده کلسترول LDL و کمک به بیماران قلبی عروقی Cardiovascular Health

• کمک به آزاد شدن هورمون رشد در بدن دارای سه فاکتور رشد به صورت طبیعی IGF-1 Growth Factor و IGF-2 Growth Factor و Epidermal Growth Factor _

• کمک به بهبود مشکلات پوستی و چین و چروک ها Skin Care

• افزایش دهنده انرژی و پایداری Energy and Endurance

• بالانس هورمون ها Hormone balancing

• کمک به بهبودی صدمات استخوانی و ریکاوری

• کمک به عضله سازی در ورزشکاران و بالا بردن عمکرد آن ها در حین ورزش Athletes

با پودر شاخ گوزن آمریکای شمالی رویال الک جوان تر شوید ....

شرکت تجهیزات دینا نماینده انحصاری کپسول های پودر شاخ گوزن آمریکای شمالی Elk Velvet Antler در ایران

برای دیدن نظرات استفاده کنندگان و فیلم ها عضو کانال تلگرامی ما شوید

کانال تلگرام : https://telegram.me/velvetantler

به زودی در سراسر داروخانه های کشور

محصول کشور کانادا ایالت آلبرتا

دارای تأییدیه کنترل کیفیت GMP و تاییدیه وزارت بهداشت کانادا NPN به شماره مجوز NPN 80009717 می باشد در حال اخذ تاییدیه وزارت بهداشت ایران IRC PENDING

وب سایت شرکت سازنده : www.royalelk.com

لیست نمایندگی های فروش در کانادا ، ایالات متحده و سایر نقاط دنیا http://www.royalelk.com/retailers.html

وزارت بهداشت آمریکا اثرات پودر شاخ گوزن آمریکای شمالی را تأیید کرد ....

USFDA

in association with compliant research has reported on Velvet Antler's effectiveness and has allowed the following claim

"Elk Velvet Antler provides nutritional support for joint structure and function."

Approved indication of the US Food and Drug Administration.

در ارتباط با تحقیقات انجام شده در ارتباط با اثر مخملی شاخ گوزن این ادعا زیر تایید می گردد

"پودر مخملی شاخ گوزن آمریـــکای شمالی پـــشتیــبـــانی تغذیه ای برای ساختـار و استحکام مفاصل را فراهم می کند."

تایید نشانه ای از غذا و دارو ایالات متحده است.

منابع :

http://www.drugs.com/npp/deer-velvet.html

http://www.countrygoldhealth.com/antler-velvet-side-effects.html

برای آشنایی با اثرات شگفت انگیز پودر شاخ گوزن آمریکای شمالی ویدیو زیر را مشاهیده کنید

مطالعه اخیر در نیوزلند توسط خانم ادلمن ، پودر شاخ گوزن ( ولوت آنتلر ) بر روی 54 بیمار مبتلا به آرتروز زانو آزمایش گردید

نصف بیماران از پودر شاخ گوزن و نصف دیگر از دارو نما های رایج به مدت سه تا شش ماه مصرف کردند ...

بیمارها با استفاده از پودر شاخ گوزن درمان شده بودند !! درد آن ها کمتر شده بود و از نظر فیزیکی استقامت و قدرت بیشتری داشتند ولی هیچ گونه بهبودی قابل توجهی برای گروه دارو نما ها از پارامتر های امتحان شده مشاهده نشد .

منبع : http://www.antlerfarms.com/what-are-the-benefits-of-deer-antler-velvet.htm

پودر شاخ گوزن از آغاز هزاره اول در طب سنتی چینی استفاده می شده است
در چند سال گذشته مطالعات علمی غربی ثابت کرده اند که شاخ گوزن دارای خواص بهداشتی شگفت انگیزی است .

این خواص درمانی شگفت انگیز پودر شاخ گوزن برای هر فردی در هر سنی مناسب است

هر کپسول 280 میلی گرمی پودر خالص شاخ گوزن پرورش یافته منطقه آلبرتا کانادا بدون هیچ گونه مواد و رنگ افزودنی

سوالات رایج :

نتایج پس از چه مدت مشخص می شود ؟

اکثر افراد پس از سه هفته نتایج را خواهند دید اما کسانی که سطوح بیماری و سن بالاست بعد از 8 هفته تا سه ماه نتایج موثر را خواهند دید توصيه می کنيم برای نتایج مطلوب به مدت 6 ماه متوالی از پودر شاخ گوزن استفاده کنيد .

استفاده مستمر بسیار مهم است .

آیا عوارض جانبی دارد ؟

به طور کلی هيچ گونه عوارض جانبی ندارد اما اگر در سطوح دوز بالا استفاده شود در برخی افراد سردرد و سرگيجه مشاهده شده است .

چه کسانی نمی توانند از پودر شاخ گوزن استفاده کنند ؟

هر کسی که در حال حاضر یا در گذشته وابسته به سرطان هورمون (مانند پروستات٬ پستان و یا تخمدان) است به دليل اینکه پودر شاخ گوزن سطح تستوسترون و استروژن را افزایش می دهد. افراد مبتلا به تب بالا٬ پالس سرد و سریع باید با یک پزشک مراقبت های بهداشتی قبل از مصرف شاخ گوزن مخملی مشورت کنيد.

در دوران بارداری و شيردهی استفاده نشود .

طریقه مصرف :

هر روز فقط صبح ها با معده خالی دو کپسول مصرف شود ٬ برای بهترین نتيجه به مدت 6 ماه متوالی استفاده کنید.

:::: فید بک بی نظیر در دنیا ::::

فقط یک یاد داشت کوتاه در مورد تجربه ای که داشتم . من 55 سال سن دارم و استفاده می کنم از

پودر مخملی شاخ گوزن کانادا به مدت 6 ماه . من در گذشته از بیماری فیبرمیالجیا رنج می بردم بعد از مدتی

بهبودی فوق العاده ای را در دست ها ، مچ ها و زانو هام متوجه شدم . التهاب مفاصل فروکش کرده

بود و انرژی من به مقدار زیادی تقویت شد حتی اکنون ورزش هاکی رو دوباره شروع کردم تشکر از

شما .

Cathy H. Timmons, Ontario

------------------------------------------------------------------------------------

پسر جوان ما که تنها 27 سال سن داد پودر شاخ گوزن آمریکای شمالی را به ما پیشنهاد کرد بعد از

اینکه با خواص شگفت انگیز آن آشنا شد زانو های او از کار افتاده بود به دلیل ساییده شدن غضروف

ها و دو عمل جراحی که انجام داده بود بعد از استفاده از پودر شاخ گوزن یک بهبودی بزرگی در

مفاصل و کاهش درد کمر ملاحظه کرد اکنون او و همسرم و خودم از پودر شاخ گوزن کانادا استفاده

می کنیم تشکر از شما به خاطر این محصول شگفت انگیز.

Allan P. Waterdown

-----------------------------------------------------------------------------------------

یک کپسول شگفت انگیز

حدود 16 سال پیش یک مقاله ای در روزنامه Grain News از نتایج استفاده از کپسول های شاخ

گوزن آمریکای شمالی خواندم . شوهر من یک کشاورز است که درد های کمر ثابت او را زمین گیر

کرده بود بعد از استفاده از کپسول شاخ گوزن او باورش نمی شد که به راحتی می تواند پیاده روی

کند و به زندگی روزمره خود برگشته است !!

حالا دختر من نیز به صورت روزانه از پودر شاخ گوزن استفاده می کند و بیماری M.S خود را کنترل

کرده است . او به اندازه کافی توان برای کار کردن در محل کارش و انجام کارهای منزل رو داره .

دیگر دخترم از بیماری Scoliosis رنج می برد ، که اون نیز انرژیش به مقدار زیادی افزایش پیدا کرده

است خودم دچار آرتروز به خصوص در قسمت مچ دست هام و قسمت بازوهام بودم همچنین

دارای درد سیاتیک sciatica در کمر قسمت مفاصل ران پاها و گرفتگی عضلات به خصوص در پاهام

بودم بعد از استفاده از چند بسته کپسول شاخ گوزن از این درد ها رهایی یافتم.

​Gwen E. Estevan Saskatchewan

--------------------------------------------------------------------------------

در سن 70 سالگی من از کمر درد و دردهای مزمن در مفاصلم رنج می بردم من به محصول طبیعی

اعتقاد دارم چون با داروهای شیمیایی عوارض کمتری دارد من از کیفیت درمان با کپسول شاخ

گوزن آمریکای شمالی مطلع شدم خیلی زود شروع به مصرف آن کردم هر روز صبح دو کپسول ،

درد های من کاملا از بین رفت و به خوبی می توانم راه بروم و به زندگی معمولی خود برگشته ام

من ادامه می دهم مصرف آن رو طبق معمول بسیار ممنون از شما .

Maureen L. Red Deer, Alberta

منبع : http://www.countrygoldhealth.com/customer-testimonials-example.html

در مورد شاخ گوزن آمریکای شمالی :

تمام اعضای خانواده گوزن ها از نژاد (cervids) شاخ آن ها رشد می کند و هر سال ریخته می شود . شاخ در سرعت باور نکردنی رشد می کند ، و در نتیجه جزو منابع مناسب تجدید پذیر در نظر گرفته می شود . تولیدی از شاخ گوزن مخملی پر از خون ماتریس کلاژنی که ساختار تولیدی از شاخ گوزن در حال رشد را تشکیل میدهد

مخمل پوشش در خارج از شاخ گوزن در طول دوره رشد است.

برداشت از شاخ گوزن در زمان مناسب بسیار مهم است فعال ترین مواد تشکیل دهنده در درون آن را در آن زمان نگه می دارد

پوشش مخملی است برای مصرف انسان نیست و در حین پردازش خراشیده می شود . بقیه طیف تولیدی از شاخ گوزن است تا به تولید پودر آن بیانجامد .

تولیدی از شاخ گوزن مخملی مرکب است از:

کندرویتین سولفات (یک عامل ضد التهابی موثر)
Pantocrine (افزایش عملکرد عضلات)
گلیکوزآمینوگلیکان (روان مفاصل)
همه ضروری اسید های آمینه (هر یک ماده مغذی ضروری بدن شما تولید شده است؛ شما باید از خوردن به آن را دریافت)
اسید چرب، C18: 3 امگا 6 چرب (باعث کاهش کلسترول
استخوان ریخت شناسی، پروتئین (تنظیم رشد استخوان)
کلاژن غضروف
کلسیم، فسفر، آهن و روی (مواد معدنی ضروری)
پروستاگلاندین ها (التهاب را کاهش می دهد)
پلی ساکارید (بهبود گردش خون، کاهش خطر ابتلا به سکته مغزی)
نوتروفیل ها (ترویج مقاومت بدن را به بیماری و آسیب).
هیالورونیک اسید (روان مفاصل)
آلکالن فسفاتاز (باعث بهبود بافت و ترمیم سلول ها)
مهارکننده های مونوآمینواکسیداز-(نسخهها کار به عنوان یک داروی ضد افسردگی)
Uronic اسید (بهبود گردش خون و کاهش خطر سکته مغزی)
شاخ مخملی از دوران باستان به عنوان داروهای سنتی در شرق و در سراسر اروپا استفاده شده است. نوشته های باستانی در مورد خواص دارویی آن رفتن چند هزار ساله.

برخلاف حدس و گمان محبوب غربی، پودر حاصل از شاخ گوزن کانادا فقط به عنوان داروی مقوی غرایز جنسی کاربرد ندارد . تولیدی از شاخ گوزن مخملی استفاده می شود برای کمک به شرایط گوناگون از قبیل:

بهبود و تسکین آرتریت و آرتروز
توسعه عضلانی
افزایش قدرت
افزایش استقامت

جلوگیری از پوکی استخوان

بهبود سرعت از آسیب

PMS و بی نظمی یائسگی
در سراسر جهان، بیش از 250 مقاله، خلاصه و بررسی در مطالعات و تحقیقات بر روی شاخ گوزن مخملی منتشر شده است. پژوهش در روسیه، چین، ژاپن، کره، نیوزیلند و کانادا انجام شده است.

**ویژه پزشکان**

تحقیقات علمی و اثبات شده بروی پودر مخملی شاخ گوزن آمریکای شمالی در دنیا و US FDA::

• The Effects of Elk Velvet Antler Dietary Supplementation on Physical Growth and Bone Development

• A Review of Scientific Literature on the Health Benefits of Velvet Antler

• Velvet Antler: Science Substantiates New Hope for Arthritis Sufferers

فرآیند تولید پودر شاخ مخلی گوزن آمریکای شمالی :

پس از چند سال از برنامه ریزی دقیق، از جمله ماموریت های حقیقت یابی و تحقیقاتی به ایالات متحده و آسیا، کارخانه فرآوری برای اولین بار در سال 1994 به تولید رسید و در سال 1999 گسترش یافت مرکز سوم در سال 2004 و دیگر در سال 2007 تاسیس شد .

کارخانه فرآوری 3 راهکار ارائه می دهد منجمد کردن و خشک شدن ( Freeze Drying ) که علمی ثابت شده برای حفظ بالاترین ارزش تغذیه ای بسیار موثر است . روش خشک کردن منجمد کردن ما 62 روز طول می کشد هنگامی که خشک شد و فراواری گردید ، تولیدی پودر شاخ گوزن آغاز می گردد

محصول کمپانی Country Gold HEalth افتخار به کسب NPN # (تاییدیه وزارت بهداشت کانادا به شماره # 80009717) از طریق بهداشت و درمان کانادا دریافت کرده است. NPN یک کد عددی هشت رقمی اختصاص داده شده به هر محصول بهداشتی طبیعی تایید در کانادا به بازار عرضه شده است.

سازمان بهداشت و درمان کانادا ارزیابی تمام محصولات بهداشتی طبیعی برای ایمنی، اثربخشی و کیفیت خود را قبل از فروش آن بررسی می کند

امکانات ما دارای مجوز و همچنین، از طریق محصولات بهداشتی طبیعی مقررات بهداشتی کانادا است. اثبات تقدیم ما در حفظ استانداردها کسب گواهینامه C GMP است

همچنین دارای تاییدیه بهداشت و درمان کانادا و بهداشت استان بازرسی گیاهان CFIA می باشد

کمپانی کانتری گلد هلف موفق به کسب جایزه بهترین بیزینس و کمپانی تولیدی ایالت آلبرتا کانادا در سال 2015 از Distinction شد .

کمپانی رویال الک بیش از 82 درصد از پودر شاخ گوزن مصرفی در آمریکای شمالی را تامین می کند

و محصولات آن بالاترین کیفیت در تولید پودر مخملی شاخ گوزن آمریکای شمالی در دنیا است !!!

منبع : https://www.royalelk.com/manufacturing-services

\

طول عمر بیماران پسوریازیس | آیا پسوریازیس فقط یک بیماری پوستی است؟

وقتی صحبت از پسوریازیس می‌شود، اغلب ذهن‌ها به سمت ضایعات پوستی، پوسته‌ریزی و خارش می‌رود. اما واقعیت این است که طول عمر بیماران پسوریازیس موضوعی بسیار فراتر از ظاهر پوست است. پژوهش‌های جدید نشان می‌دهند که پسوریازیس، به‌ویژه در انواع متوسط تا شدید، یک بیماری سیستمیک است که می‌تواند به‌صورت پنهان اما جدی، بر سلامت عمومی و حتی امید به زندگی تأثیر بگذارد.

با این حال، این تأثیر یک سرنوشت قطعی نیست؛ بلکه نتیجه‌ی تعامل پیچیده‌ای بین التهاب مزمن، بیماری‌های همراه و پیشرفت‌های درمانی مدرن است.

نقش التهاب مزمن در کاهش طول عمر بیماران پسوریازیس

عامل اصلی که می‌تواند طول عمر بیماران مبتلا به پسوریازیس را تحت تأثیر قرار دهد، خود ضایعات پوستی نیست، بلکه التهاب مزمن سیستمیک است. پسوریازیس یک بیماری با واسطه سیستم ایمنی است که در آن، بدن به‌طور مداوم مواد التهابی مانند TNF-α، IL-17 و IL-23 ترشح می‌کند.

این التهاب پایدار:

• روند تصلب شرایین را تسریع می‌کند

• خطر سکته مغزی و حمله قلبی را افزایش می‌دهد

• باعث بروز بیماری‌های قلبی در سنین پایین‌تر می‌شود

بر اساس برخی مطالعات، در افراد مبتلا به پسوریازیس شدید، امید به زندگی ممکن است حدود ۴ تا ۵ سال کمتر از جمعیت عمومی باشد؛ عددی که اهمیت مدیریت اصولی بیماری را دوچندان می‌کند.

«راهپیمایی پسوریاتیک» و زنجیره بیماری‌های همراه

اصطلاحی که امروزه در تحقیقات علمی زیاد شنیده می‌شود، راهپیمایی پسوریاتیک است. این مفهوم توضیح می‌دهد که چگونه التهاب مزمن پسوریازیس، به‌صورت دومینویی، زمینه‌ساز چندین بیماری مهم دیگر می‌شود؛

بیماری‌هایی که مستقیماً بر طول عمر بیماران پسوریازیس اثر می‌گذارند:

۱. اختلالات کاردیومتابولیک

پسوریازیس با افزایش خطر:

• دیابت نوع ۲

• چاقی شکمی

• کبد چرب غیرالکلی

همراه است؛ شرایطی که همگی از عوامل مستقل کاهش امید به زندگی محسوب می‌شوند.

۲. آرتریت پسوریاتیک

حدود ۳۰٪ بیماران به این نوع درگیری مفصلی دچار می‌شوند. درد مزمن، کاهش تحرک و ناتوانی حرکتی می‌تواند سلامت قلب، متابولیسم و روان را هم‌زمان تحت فشار قرار دهد.

۳. سلامت روان و تأثیر پنهان آن

افسردگی، اضطراب و استرس مزمن در بیماران پسوریازیس فقط یک مشکل روحی نیست؛ این عوامل با افزایش کورتیزول، رفتارهای پرخطر مثل سیگار و تغذیه ناسالم را تقویت کرده و التهاب را تشدید می‌کنند.

۴. درگیری کلیوی

شواهد جدید نشان می‌دهد التهاب مزمن و برخی درمان‌ها می‌توانند خطر کاهش عملکرد کلیه را نیز افزایش دهند؛ عاملی کمتر شناخته‌شده اما مهم در معادله طول عمر.

آیا درمان‌های بیولوژیک می‌توانند طول عمر بیماران پسوریازیس را افزایش دهند؟

اینجا نقطه‌ی امیدبخش داستان است. درمان‌های بیولوژیک مدرن که به‌طور هدفمند مسیرهای التهابی را مهار می‌کنند، تحولی جدی در درمان پسوریازیس ایجاد کرده‌اند.

مطالعات مشاهده‌ای بزرگ نشان داده‌اند که:

• بیماران تحت درمان بیولوژیک

• نسبت به درمان‌های قدیمی

• حوادث قلبی-عروقی کمتری را تجربه می‌کنند

فرضیه اصلی این است که با مهار التهاب سیستمیک، این داروها نه‌تنها پوست، بلکه مسیر کاهش طول عمر بیماران پسوریازیس را نیز اصلاح می‌کنند. البته هنوز برای نتیجه‌گیری قطعی، به مطالعات طولانی‌مدت چند ده‌ساله نیاز است.

نقش خود بیمار در افزایش طول عمر پسوریازیس

نکته مهم اینجاست: طول عمر بیماران مبتلا به پسوریازیس یک عدد ثابت نیست. بسیاری از عوامل آن قابل کنترل‌اند:

• کنترل هم‌زمان فشار خون، قند و چربی خون

• ترک سیگار (مهم‌ترین اقدام ممکن)

• پیروی از رژیم ضدالتهاب مثل رژیم مدیترانه‌ای

• فعالیت بدنی منظم و سازگار با مفاصل

• توجه جدی به سلامت روان

• انتخاب آگاهانه روش درمان با مشورت پزشک متخصص

جمع‌بندی: آینده طول عمر بیماران پسوریازیس

در گذشته، پسوریازیس اغلب با سایه سنگین بیماری‌های قلبی و کاهش امید به زندگی همراه بود. اما امروز، با ترکیب درمان‌های هدفمند پیشرفته و نگاه جامع به سلامت کل بدن، چشم‌انداز طول عمر بیماران پسوریازیس در حال تغییر است.

پیام نهایی روشن است:

پسوریازیس فقط یک بیماری پوستی نیست، اما با مدیریت صحیح، می‌توان آن را از یک تهدید خاموش برای طول عمر، به یک بیماری قابل‌کنترل تبدیل کرد؛ با هدفی فراتر از پوست سالم — زندگی طولانی، فعال و با کیفیت.

خطرناکترین نوع روماتیسم

خطرناک‌ترین نوع روماتیسم به طور کلی لوپوس اریتماتوز سیستمیک (SLE) در نظر گرفته می‌شه، چون می‌تونه چندین ارگان حیاتی بدن رو همزمان درگیر کنه و اگر درمان نشه، حتی می‌تونه کشنده باشه.

چرا لوپوس خطرناکترین نوع روماتیسم است

• کلیه‌ها: باعث «نفریت لوپوسی» می‌شه که ممکنه به نارسایی کلیه ختم بشه.

• قلب و ریه: التهاب پرده‌های قلب و ریه، یا حتی حمله قلبی در موارد شدید.

• مغز و اعصاب: سردرد، تشنج، گیجی یا حتی سکته مغزی.

• خون: کاهش شدید گلبول‌های قرمز، سفید یا پلاکت‌ها.

اما بسته به فرد و شدت بیماری:

بعضی بیماری‌های روماتیسمی دیگه هم در صورت عدم درمان می‌تونن خیلی خطرناک باشن، مثل:

• واسکولیت‌های سیستمیک (مثل گرانولوماتوز با پلی آنژئیت)

• اسکلرودرمی سیستمیک (باعث سختی پوست و اندام‌های داخلی می‌شه)

• آرتریت روماتوئید شدید و کنترل‌نشده

بریم سراغ علائم و تفاوت بین خطرناک‌ترین بیماری‌های روماتیسمی یعنی:

1. لوپوس (SLE)

2. واسکولیت سیستمیک

3. اسکلرودرمی سیستمیک

4. آرتریت روماتوئید (RA)

1. لوپوس اریتماتوز سیستمیک (SLE)

علائم:

• خستگی شدید

• درد و تورم مفاصل (مخصوصاً در دست و زانو)

• راش پروانه‌ای شکل روی صورت (گونه‌ها و بینی)

• تب‌های بی‌دلیل

• ریزش مو

• درد قفسه سینه هنگام تنفس

• ادرار تیره یا کف‌آلود (نشانه درگیری کلیه‌ها)

• مشکلات عصبی (تشنج، گیجی)

ویژگی خاص:

بیماری به‌صورت دوره‌ای میاد و میره (flare & remission) و هم مفاصل، هم پوست، هم اندام‌های داخلی رو درگیر می‌کنه.

2. واسکولیت سیستمیک

علائم بسته به نوع و محل درگیری متفاوت‌ه، ولی شایع‌ترین‌ها:

• تب و کاهش وزن

• خستگی شدید

• دردهای عضلانی یا مفصلی

• درد شکم، خون در ادرار یا مدفوع (درگیری روده‌ها)

• زخم یا لکه‌های پوستی

• بی‌حسی یا ضعف ناگهانی در دست و پا (درگیری اعصاب)

• سرفه خونی یا تنگی نفس (درگیری ریه)

ویژگی خاص:

التهاب رگ‌های خونی، که می‌تونه در هر جای بدن باعث آسیب بشه. سرعت پیشرفت می‌تونه زیاد باشه و نیاز به درمان فوری داره.

3. اسکلرودرمی سیستمیک

علائم:

• سفت شدن و ضخیم شدن پوست (مخصوصاً روی انگشتان، دست و صورت)

• درد و سفتی مفاصل

• زخم‌های پوستی یا روی نوک انگشتان

• پدیده رینود (انگشتان در سرما سفید، سپس آبی و بعد قرمز می‌شن)

• سوزش معده شدید یا بلع سخت (درگیری مری)

• تنگی نفس یا سرفه خشک (درگیری ریه)

ویژگی خاص:

بدن بیش از حد کلاژن تولید می‌کنه. در نوع سیستمیک، اندام‌های داخلی مثل ریه و قلب هم آسیب می‌بینن. پیشرفتش ممکنه آهسته باشه، ولی عمیق و مزمن.

4. آرتریت روماتوئید (RA)

علائم:

• درد و سفتی صبحگاهی مفاصل (بیش از ۳۰ دقیقه)

• تورم و التهاب مفاصل دوطرفه (مثلاً هر دو مچ یا زانو)

• خستگی، کاهش اشتها، تب خفیف

• گره‌های زیرپوستی (nodules)

• در موارد شدید: درگیری چشم، ریه یا قلب

علت باسن درد چیست و چگونه آن را تسکین دهیم

درد باسن می تواند دلایل مختلفی داشته باشد، از جمله صدمات، شرایط استفاده بیش از حد و فشار عصبی. از آنجایی که درد باسن می تواند به طور قابل توجهی بر توانایی شما برای نشستن، ایستادن یا راه رفتن تأثیر بگذارد، تعیین علت زمینه ای، دریافت درمان مناسب و جلوگیری از بدتر شدن وضعیت شما مهم است.

علل درد باسن
علل مختلف درد باسن می تواند علائم مختلفی از سوزش، بی حسی، گزگز یا احساس درد ایجاد کند. برخی از علل درد باسن به طور ناگهانی ظاهر می شوند در حالی که برخی دیگر می توانند به تدریج در طول زمان ایجاد شوند.

1. آرتروز
استئوآرتریت که به آن بیماری دژنراتیو مفصل نیز می گویند، وضعیتی است که باعث درد، سفتی و التهاب مفاصل ناشی از تجزیه غضروف می شود. استئوآرتریت به دلیل ساییدگی و پارگی که همراه با پیری است به کندی ایجاد می شود، اما می تواند به سرعت پس از آسیب نیز ایجاد شود.

آرتروز می تواند هر مفصلی از جمله مفصل ران را درگیر کند. آرتروز مفصل ران می تواند باعث درد مبهم و دردناک در کشاله ران، کنار باسن یا پشت باسن شود که می تواند راه رفتن را دشوار کند.

2. سیاتیک
سیاتیک یک اصطلاح کلی است که به فشرده شدن عصب سیاتیک، بزرگترین عصب بدن که از ستون فقرات پایین کمر به سمت پشت ساق پا کشیده می شود، اشاره دارد. فشرده سازی عصب سیاتیک می تواند باعث درد، سوزن سوزن شدن، بی حسی و ضعف در باسن، پشت ران و/یا زیر زانو شود.

فشردگی عصب سیاتیک می تواند به دلایل مختلفی از جمله برآمدگی یا فتق دیسک، تنگی نخاع، آسیب مستقیم عصبی یا سفتی عضلانی ایجاد شود.

3. سندرم پیریفورمیس
سندرم پیریفورمیس وضعیتی است که با یک عضله پیریفورمیس بیش از حد سفت در پشت لگن مشخص می شود. از آنجایی که عضله پیریفورمیس معمولاً عصب سیاتیک را می پوشاند، سفتی عضله پیریفورمیس می تواند باعث فشرده شدن عصب سیاتیک و در نتیجه درد باسن شود که به پایین ساق پا می رسد.

علائم سندرم پیریفورمیس در هنگام نشستن طولانی مدت به دلیل فشار مداوم بر عضله پیریفورمیس ظاهر می شود یا به طور قابل توجهی بدتر می شود.

4. اختلال عملکرد مفصل ساکروایلیاک
مفصل ساکروایلیاک مفصلی است که بین استخوان خاجی و هر دو طرف لگن در پایه ستون فقرات شما تشکیل می شود. در حالی که حرکت بسیار کمی در مفاصل ساکروایلیاک در مقایسه با سایر مفاصل بدن اتفاق می‌افتد، مفاصل ساکروایلیاک می‌توانند تحت فشار قرار گیرند یا به دلیل بارداری و زایمان، آسیب به ستون فقرات یا لگن، عدم تعادل عضلانی یا طول ناهموار پا تحت فشار قرار گیرند یا از حالت طبیعی خارج شوند.

اختلال عملکرد مفصل ساکروایلیاک باعث درد عمیق مفصلی به طور مستقیم در درد مفصل ساکروایلیاک در قسمت بالایی باسن می شود. ایستادن، راه رفتن و بالا رفتن از پله ها همگی باعث تشدید درد مفصل ساکروایلیاک می شوند

5. تاندونیت همسترینگ
تاندونیت به التهاب یک تاندون اشاره دارد، بافت همبند که ماهیچه ها را به استخوان ها متصل می کند، ناشی از استفاده بیش از حد از عضله مرتبط بدون استراحت مناسب. تاندونیت همسترینگ می‌تواند در اثر استفاده بیش از حد از عضلات همسترینگ در پشت ران رخ دهد که معمولاً با دویدن طولانی مدت، وزنه‌برداری مکرر و ورزش‌های زمینی رخ می‌دهد.

تاندون های همسترینگ به توبروزیت های ایسکیال لگن می چسبند، برجستگی های استخوانی سختی که هنگام نشستن می توانید در پایین باسن خود احساس کنید. با تاندونیت همسترینگ، درد می‌تواند در این نواحی استخوانی و در عمق باسن ایجاد شود.

6. بورسیت تروکانتریک
بورسا کیسه‌های کوچک پر از مایعی هستند که بین تاندون‌ها و استخوان‌ها قرار می‌گیرند تا اصطکاک و تحریک تاندون‌ها را از مالش روی استخوان‌ها کاهش دهند. با انقباض مکرر یا استفاده بیش از حد از ماهیچه های مرتبط با تاندون ها، بورس های زیرین می توانند ملتهب و تحریک شوند و در نتیجه بورسیت ایجاد شود.

بورسیت تروکانتریک در سمتی از مفصل ران رخ می دهد که استخوان ران به لگن می پیوندد.

علائم بورسیت تروکانتریک شامل درد، حساسیت، تورم و ضعف عضلانی در کنار باسن است.

7. بورسیت ایسکیال
بورسیت ایسکیال بین توبروزیته ایسکیال (استخوانی در قسمت تحتانی لگن) و تاندونی که عضله همسترینگ را به استخوان متصل می کند رخ می دهد. این وضعیت با نشستن طولانی مدت و حرکات تکراری عضله سرینی ماکسیموس همراه است. علائم ممکن است شامل درد در قسمت بالای ران یا باسن باشد

8. کوکسیدینیا
کوکسیدینیا یا درد دنبالچه اغلب از افتادن روی باسن و فرود آمدن مستقیم روی استخوان دنبالچه ایجاد می شود. آسیب رساندن به دنبالچه شما می تواند باعث شکستگی یا کبودی استخوان دنبالچه در بافت همبند اطراف دنبالچه شما شود و باعث درد و ناراحتی قابل توجهی به خصوص در هنگام نشستن شود.

9. هموروئید
هموروئید از رگ های خونی متورم و ملتهب در اطراف راست روده ایجاد می شود که باعث درد، سوزش، خارش و گاهی خونریزی در حین اجابت مزاج می شود. بواسیر اغلب در اثر زور زدن در حین حرکات روده، یبوست مزمن یا اسهال یا بارداری ایجاد می شود.

10. سندرم درد میوفاشیال
سندرم درد میوفاشیال یک وضعیت درد مزمن است که با وجود نقاط ماشه‌ای در عضلات یا فاسیا مشخص می‌شود. زمانی که این نقاط ماشه‌ای (یا گره‌های عضلانی) در ناحیه گلوتئال رخ می‌دهد، می‌تواند منجر به درد باسن شود.

11. علل دیگر
برخی شرایط دیگر نیز می توانند منجر به درد در باسن شوند، از جمله:

کیست پیلونیدال
فشار عضلانی
بیماری دژنراتیو دیسک
گیرافتادگی ایسکیوفمورال

بهترین درمان برای باسن درد چیست؟

گزینه های درمانی برای درد باسن بسته به علت زمینه ای و شدت علائم شما متفاوت است. آنها ممکن است شامل موارد زیر باشند:

گزینه های درمان سبک زندگی:

روش های ساده در خانه را می توان برای کمک به مدیریت درد باسن استفاده کرد. اینها شامل یخ یا گرمادرمانی برای تسکین درد، کرم‌ها یا ژل‌های مسکن موضعی، کشش، استفاده از بالشتک مخصوص صندلی، و استراحت از فعالیت‌های تشدیدکننده است.

داروها:

در صورت نیاز، می توان از داروها برای کمک به کاهش سطح درد استفاده کرد. داروهای ضد درد را می توان از طریق خوراکی مصرف کرد، مانند داروهای ضد التهابی غیر استروئیدی بدون نسخه (NSAIDs) یا داروهای با نسخه قوی تر، یا از طریق تزریق استروئید به لگن یا ستون فقرات شما تزریق شود.

فیزیوتراپی:

فیزیوتراپی می تواند به شما کمک کند تا ماهیچه های بیش از حد سفت را کشیده و قدرت خود را برای اصلاح عدم تعادل عضلانی بهبود بخشد. یک فیزیوتراپ همچنین ممکن است درمان‌های دستی را انجام دهد و درمانی را انجام دهد که شامل گرما، یخ یا تحریک الکتریکی است تا به کاهش شدت درد کمک کند.

جراحی:

جراحی ممکن است گزینه ای برای علل مهم درد باسن به دلیل مشکلات ستون فقرات مانند تنگی ستون فقرات یا فتق دیسک که باعث درد مداوم می شود و توانایی ایستادن و راه رفتن راحت را محدود می کند. با این حال، جراحی ممکن است تنها پس از آزمایش سایر روش‌های درمانی برای چندین هفته یا ماه در نظر گرفته شود

فهرست داروهای آرتروز

داروهای آرتروز ممکن است شامل NSAID ها، مسکن ها و تزریق استروئید باشد. مهم است که با پزشک در مورد عوارض جانبی احتمالی این دست از داروها صحبت کنید.

درمان آرتروز همچنین ممکن است شامل داروهای بدون نسخه (OTC)برای کمک به موارد زیر باشد:

کاهش التهاب
تسکین درد
کند کردن پیشرفت بیماری

معرفی داروهای آرتروز

داروهای ضد التهابی غیر استروئیدی (NSAIDs)
داروهای ضد التهابی غیراستروئیدی (NSAIDs) با کاهش التهاب به تسکین درد و جلوگیری از آسیب مفاصل کمک می کنند. آنها به صورت خوراکی و موضعی می آیند.

NSAID های OTC یکی از روش های خط اول درمان با منبع مطمئن برای استئوآرتریت هستند. اگر اینها جواب ندهند، پزشک ممکن است NSAID های قوی تری را تجویز کند.

رایج ترین NSAID ها برای کمک به درمان آرتروز عبارتند از:

ایبوپروفن (Advil، Motrin، IBU-Tab)
ناپروکسن (Naprosyn، Aleve)
دیکلوفناک (Zipsor، Voltaren)

این داروها OTC یا با نسخه برای دوزهای قوی تر و طولانی تر در دسترس هستند.

مهم است که در مورد داروهایی که ممکن است مصرف می کنید و بیماری های زمینه ای که ممکن است داشته باشید، به پزشک بگویید.

NSAID ها ممکن است با برخی داروها تداخل منفی داشته باشند یا شرایط سلامتی مانند بیماری کلیوی را بدتر کنند.

در صورت مصرف طولانی مدت ب NSAID ها، باید سایر گزینه های درمان آرتروز را نیز بررسی کنید ، زیرا عوارض جانبی احتمالی وجود دارد. این علائم ممکن است از علائم کوتاه مدت مانند اسهال، سردرد، و تحریک معده تا عوارض شدیدتر و مزمن مانند موارد زیر را در بر بگیرد:

زخم معده
مشکلات کلیوی
حمله قلبی
نارسایی قلبی
سکته

چندین NSAID تجویزی دیگر برای کمک به درمان استئوآرتریت تایید شده اند، از جمله:

سلکوکسیب (Celebrex)
دیفلونیزال
اتودولاک
فنوپروفن (نالفون)
فلوربیپروفن
ایندومتاسین (ایندوسین)
کتوپروفن
کتورولاک
مکلوفنامات
مفنامیک اسید (Ponstel)
ملوکسیکام (موبیک)
نابومتون
اگزاپروزین (Daypro)
پیروکسیکام (Feldene)
سولینداک
تولمتین

مسکن ها (تسکین دهنده های درد)
مسکن ها نوعی دارویی هستند که درد را تسکین می دهند اما التهاب را درمان نمی کنند. آنها به دو شکل موضعی و خوراکی در دسترس هستند.

رایج ترین مسکن مورد استفاده برای آرتروز استامینوفن (تیلنول) است. این داروی OTC به صورت خوراکی به صورت کپسول ژل، قرص یا در غلظت مایع در دسترس است.

دولوکستین (Cymbalta) نیز گاهی اوقات که برای کمک به درمان درد مزمن ناشی از آرتروز استفاده می شود.

مسکن ها ممکن است جایگزینی طولانی مدت برای NSAID ها به دلیل خطر کمتر عوارض جانبی احتمالی باشند. با این حال، مسکن ها به اندازه NSAID ها تسکین دهنده درد نیستند و همچنین التهاب را کاهش نمی دهند.

توجه به این نکته مهم است که مسکن ها همچنان می توانند عوارض جانبی از خفیف تا شدید ایجاد کنند، از جمله:

تحریک پوست، مانند راش و کهیر
تورم صورت که گلو، زبان و لب های شما را تحت تاثیر قرار می دهد
تورم اندام های شما مانند دست ها، پاها و مچ پا
مشکل در تنفس یا بلع

نظارت بر میزان مصرف روزانه استامینوفن بسیار مهم است. مصرف دوزهای بالای استامینوفن برای مدت طولانی می تواند منجر به آسیب کبدی یا نارسایی کبد شود که می تواند کشنده باشد.

در سال 2011، سازمان غذا و دارو آمریکا (FDA) حداکثر دوز مصرفی استامینوفن را 4000 میلی گرم (میلی گرم) در روز تعیین کرد.

پس از اعلام FDA، شرکت سازنده تایلنول، حداکثر دوز روزانه خود را برای استامینوفن 3000 میلی گرم تعیین کرد.

داروهای موضعی
داروهای ضد درد موضعی انواع مختلفی دارند، مانند:

پمادها
کرم ها
ژل ها

آنها جایگزین داروهای خوراکی یا تزریقی هستند که برای کمک به درمان آرتروز استفاده می شوند.

به عنوان مثال، یک پزشک ممکن است یک NSAID موضعی را به جای یک NSAID خوراکی توصیه کند، زیرا داروهای موضعی به شما امکان می دهند بدون اینکه دارو در سراسر بدن شما حرکت کند، یک منطقه خاص را هدف قرار دهید.

داروهای موضعی OTC و با نسخه در دسترس هستند. برخی از درمان های موضعی تسکین فوری و کوتاه مدت را ارائه می دهند، در حالی که برخی دیگر تسکین طولانی مدت را ارائه می دهند.

نمونه هایی از داروهای ضد درد موضعی برای استئوآرتریت ممکن است شامل موارد زیر باشد:

کرم کپسایسین
ژل دیکلوفناک سدیم
متیل سالیسیلات و منتول (بنگای)
ترولامین سالیسیلات (Aspercreme)

قبل از استفاده از درمان های موضعی برای آرتروز، مهم است که با یک متخصص ارتوپد صحبت کنید. درمان شما ممکن است به این بستگی داشته باشد که کدام قسمت بدن تحت تاثیر قرار گرفته است.

به عنوان مثال، کالج آمریکایی روماتولوژی و بنیاد آرتریت (ACR/AF) کپسایسین موضعی را برای آرتروز زانو توصیه می کنند، اما برای استئوآرتریت دست توصیه نمی شود.

کورتیکواستروئیدها
کورتیکواستروئیدها، همچنین به عنوان استروئیدها شناخته می شوند، گاهی اوقات برای کمک به درمان شعله ور شدن آرتروز شدید استفاده می شوند.

آنها اغلب به مفصل آسیب دیده تزریق می شوند تا به سرعت التهاب را کاهش دهند.

اگر کورتیکواستروئیدها برای درمان طولانی مدت استفاده شوند، ممکن است خطرات متعددی ایجاد کنند. برخی از عوارض جانبی بالقوه استفاده از کورتیکواستروئیدها عبارتند از:

سطح قند خون بالا
فشار خون بالا
کبودی
عفونت ها
تغییرات بینایی، مانند تاری دید
زخم معده

برخی از داروهای کورتیکواستروئیدی که ممکن است برای کمک به درمان استئوآرتریت استفاده شوند عبارتند از:

بتامتازون (Celestone Soluspan)
کورتیزون
دگزامتازون
هیدروکورتیزون (Solu-Cortef)
متیل پردنیزولون (Depo-Medrol، Solu-Medrol)
پردنیزولون
تریامسینولون استونید (Kenalog-40، Zilretta)

5 گیاه دارویی برای تسکین درد روماتیسم در خانه

آرتریت روماتوئید یا همان روماتیسم مفصلی می تواند باعث دردی شود که ممکن است علیرغم درمان های مرسوم باقی بماند. داروهای طبیعی ممکن است به شما در مدیریت علائم خفیف کمک کنند، به خصوص اگر از آنها در کنار سایر گزینه های درمانی استفاده کنید.

گیاهان خاصی دارای خواص ضد التهابی هستند که می توانند به درد آرتریت روماتوئید (RA)کمک کنند.

با این حال، محققان برای حمایت از استفاده از آنها و درک اثرات منفی بالقوه آنها به شواهد علمی بیشتری نیاز دارند.

قبل از انتخاب داروهای گیاهی برای روماتیسم ، ابتدا با یک پزشک صحبت کنید، زیرا برخی از گزینه ها ممکن است با داروهای موجود تداخل داشته باشند.

5 داروی گیاهی برای درد روماتیسم

1. آلوئه ورا
آلوئه ورا معمولاً در طب سنتی چینی مورد استفاده قرار می گیرد. به اشکال مختلفی موجود است، مانند:

قرص ها
پودر
ژل
برگ

در حالی که بسیاری از مردم از آلوئه ورا برای درمان ساییدگی های کوچک پوست مانند آفتاب سوختگی استفاده می کنند، ممکن است به درد مفاصل مرتط با روماتیسم نیز کمک کند.

مزایای احتمالی ممکن است شامل موارد زیر باشد:

حاوی خواص ضد التهابی است
به طور کلی به خوبی تحمل می شود
اثرات منفی گوارشی داروهای ضدالتهابی غیراستروئیدی (NSAIDs) که معمولاً برای درد روماتیسم استفاده می شود را ایجاد نمی کند.
می توانید ژل را مستقیماً روی پوست بمالید.

هنوز تحقیقات بیشتری برای تایید مفید بودن این درمان ها مورد نیاز است.

مرکز ملی سلامت مکمل امریکا (NCCIH) اشاره می کند که استفاده از آلوئه ورا به احتمال زیاد بی خطر است، اما برخی از افراد ممکن است با مصرف خوراکی آن عوارض جانبی داشته باشند.

ممکن است سطح گلوکز را کاهش دهد و با برخی از داروهای دیابت تداخل داشته باشد.

2. Boswellia (کندر)
پزشکان طب سنتی ممکن است از کندر برای کاهش درد روماتیسم در بیماران خود بهره ببرند و برای خواص ضد التهابی آن استفاده کنند. این گیاه از صمغ درختان Boswellia که بومی هند هستند به دست می آید.

بر اساس یک تحقیق در سال 2019، اسید بوسولیک دارای اثرات ضد التهابی است که می تواند به افراد مبتلا به روماتیسم، آسم برونش، کولیت اولسراتیو و سایر بیماری های التهابی کمک کند.

نتایج حاصل از کارآزمایی‌ها نشان داده است که کپسول‌های کندر ممکن است به بهبود درد، عملکرد و سفتی ناشی از انواع آرتریت کمک کنند. با این حال، این مطالعات کوچک بود. تحقیقات بیشتری هنوز مورد نیاز است.

این دارو به صورت قرص و کرم موضعی موجود است.

3. پنجه گربه
پنجه گربه یکی دیگر از گیاهان ضد التهابی است که ممکن است تورم در آرتریت را کاهش دهد. از پوست و ریشه درخت انگور گرمسیری که در آمریکای جنوبی و مرکزی می روید می آید.

مردم به طور سنتی از آن به عنوان یک ضد التهاب و برای تقویت سیستم ایمنی استفاده می کنند.

بنیاد آرتریت امریکا خاطرنشان می کند که پنجه گربه عامل نکروز تومور را سرکوب می کند، مانند داروهای شیمیایی روماتیسم عمل می کند.

آنها به یک مطالعه کوچک و قدیمی در سال 2002 اشاره کردند که در آن نشان داده شد که پنجه گربه در کاهش تورم مفاصل تا بیش از 50 درصد در 40 فرد مبتلا به آرتریت روماتوئید موثر بوده است.

با این حال، عوارض جانبی احتمالی ممکن است شامل موارد زیر باشد:

حالت تهوع و سرگیجه
فشار خون پایین
سردرد

شما نباید از این گیاه استفاده کنید اگر:

از داروهای رقیق کننده خون استفاده کنید
داروهایی مصرف کنید که سیستم ایمنی را سرکوب می کنند
مبتلا به سل هستند

برخی از مطالعات کوچک بر روی پنجه گربه برای آرتریت روماتوئید بررسی شده است، اما تحقیقات بیشتری مورد نیاز است.

4. اکالیپتوس
اکالیپتوس یک داروی آسان در دسترس است که مردم برای طیف وسیعی از بیماری ها استفاده می کنند. عصاره برگ های اکالیپتوس در داروهای موضعی برای درمان درد آرتریت وجود دارد.

برگ های گیاه حاوی تانن است که ممکن است به کاهش تورم و درد مرتبط با روماتیسم کمک کند. برخی افراد برای به حداکثر رساندن اثر، پدهای حرارتی را دنبال می کنند.

اسانس های اکالیپتوس نیز ممکن است به کاهش درد مرتبط با روماتیسم کمک کنند.

همیشه قبل از استفاده یک اسانس را با روغن حامل رقیق کنید. 15 قطره روغن را با 2 قاشق غذاخوری بادام یا روغن خنثی دیگری استفاده کنید.

در حالی که تحقیقات نشان می دهد مزایای سلامتی زیادی از اکالیپتوس وجود دارد، FDA بر خلوص یا کیفیت روغن های ضروری نظارت یا تنظیم نمی کند. مهم است که قبل از شروع استفاده از روغن های ضروری با یک متخصص صحبت کنید و مطمئن شوید که کیفیت محصولات یک برند را بررسی کنید. همیشه قبل از امتحان یک اسانس جدید یک پچ تست انجام دهید.

5. زنجبیل
بسیاری از مردم از زنجبیل در آشپزی استفاده می کنند، اما ممکن است فواید دارویی نیز داشته باشد. همان ترکیباتی که به زنجبیل عطر و طعم قوی می دهد، دارای خواص ضدالتهابی نیز می باشد.

مردم از قدیم در طب سنتی از زنجبیل برای درمان حالت تهوع استفاده می کردند، اما شما می توانید از آن برای کاهش درد مفاصل مرتبط با روماتیسم نیز استفاده کنید.

شما می توانید زنجبیل را به روش های مختلف مصرف کنید. اینها ممکن است شامل موارد زیر باشد:

با دم کردن کیسه های چای یا زنجبیل تازه در آب جوش به مدت 5 دقیقه چای آن را درست کنید
اضافه کردن پودر زنجبیل به محصولات پخته شده
زنجبیل تازه را روی سالاد رنده کنید یا سرخ کنید

مشخص نیست که آیا غلظت مواد فعال در یک فنجان چای زنجبیل به تسکین علائم کمک می کند یا خیر. مقدار زنجبیل مصرفی در غذا یا نوشیدنی می تواند به میزان قابل توجهی کمتر از یک مکمل خوراکی باشد.

قبل از افزایش مصرف زنجبیل باید با پزشک مشورت کنید، زیرا می تواند با برخی داروها مانند وارفارین (کومادین)، رقیق کننده خون تداخل داشته باشد.

فاکتور روماتوئید (RF) چیست

فاکتور روماتوئید (RF) یک آزمایش خون است که مقدار آنتی بادی RF را در خون اندازه گیری می کند.

نحوه انجام آزمایش فاکتور روماتوئید

بیشتر اوقات، خون از سیاهرگی که در قسمت داخلی آرنج یا پشت دست قرار دارد گرفته می شود.

در نوزادان یا کودکان خردسال، ممکن است از یک ابزار نوک تیز به نام لانست برای سوراخ کردن پوست استفاده شود.

خون در یک لوله شیشه ای کوچک به نام پیپت یا روی یک لام یا نوار تست جمع می شود.
بانداژی روی محل قرار داده می شود تا خونریزی متوقف شود.

چگونه برای تست فاکتور روماتوئید آماده شویم

قبل از انجام این آزمون نیازی به انجام اقدامات خاصی نیست.

تست فاکتور روماتوئید چگونه خواهد بود

ممکن است هنگام وارد کردن سوزن احساس درد خفیف داشته باشید. همچنین ممکن است پس از خونگیری در محل، احساس ضربان شدید داشته باشید.

این آزمایش اغلب برای کمک به تشخیص آرتریت روماتوئید یا سندرم شوگرن استفاده می شود.

نتایج آزمایش خون فاکتور روماتوئید

نتایج معمولاً به یکی از دو روش گزارش می‌شوند:

مقدار، نرمال کمتر از 15 IU/mL
نرمال کمتر از 1:80 (1 تا 80)
اگر نتیجه بالاتر از حد نرمال باشد، مثبت است. عدد کم (نتیجه منفی) اغلب به این معنی است که شما آرتریت روماتوئید یا سندرم شوگرن ندارید. با این حال، برخی از افرادی که این شرایط را دارند هنوز RF منفی یا پایین دارند.

محدوده مقادیر نرمال ممکن است در آزمایشگاه های مختلف کمی متفاوت باشد. با پزشک خود در مورد معنای نتایج آزمایش خاص خود صحبت کنید.

نتایج غیرعادی به چه معناست
نتیجه غیر طبیعی به این معنی است که آزمایش مثبت است، به این معنی که سطح بالاتری از RF در خون شما شناسایی شده است.

بسیاری از افراد مبتلا به آرتریت روماتوئید یا سندرم شوگرن دارای تست RF مثبت هستند.
هر چه سطح بالاتر باشد، احتمال وجود یکی از این شرایط بیشتر است. همچنین آزمایش های دیگری نیز وجود دارد که می تواند به تشخیص کمک کند.
همه افراد با سطح بالاتر RF به آرتریت روماتوئید یا سندرم شوگرن مبتلا نیستند.
پزشک شما همچنین باید آزمایش خون دیگری (آنتی بادی پپتید سیترولین دار ضد حلقوی یا آنتی بادی ضد CCP) برای کمک به تشخیص آرتریت روماتوئید انجام دهد.

آنتی بادی ضد CCP برای RA اختصاصی تر از RF است. یک آزمایش مثبت برای آنتی بادی CCP به این معنی است که RA احتمالاً تشخیص صحیح است.

افراد مبتلا به بیماری های زیر ممکن است سطوح بالاتری از RF داشته باشند:

• هپاتیت C
• لوپوس اریتماتوز سیستمیک
• درماتومیوزیت و پلی میوزیت
• سارکوئیدوز
• کرایوگلوبولینمی مختلط
• بیماری بافت همبند مخلوط

سطوح بالاتر از حد نرمال RF ممکن است در افرادی با سایر مشکلات پزشکی دیده شود. با این حال، این سطوح بالاتر RF را نمی توان برای تشخیص این شرایط دیگر استفاده کرد:

• ایدز، هپاتیت، آنفولانزا، مونونوکلئوز عفونی و سایر عفونت های ویروسی
• بیماری های کلیوی خاص
• اندوکاردیت، سل و سایر عفونت های باکتریایی
• عفونت های انگلی
• لوسمی، مولتیپل میلوما و سایر سرطان ها
• بیماری مزمن ریه
• بیماری مزمن کبد

در برخی موارد، افرادی که سالم هستند و مشکل پزشکی دیگری ندارند، سطح RF بالاتر از حد طبیعی خواهند داشت.

انواع آرتریت خود ایمنی

بسیاری از انواع آرتریت ماهیت خود ایمنی دارند. این بدان معناست که سیستم ایمنی بدن شما به صورت اشتباهی به سلولهای بدون مشکل شما حمله ور می شوند و فکر می کند که مهاجمان خطرناکی مانند ویروس یا باکتری هستند.

شایع ترین انواع آرتریت خودایمنی ، آرتریت روماتوئید (RA) و آرتریت پسوریاتیک هستند، اما انواع زیادی وجود دارد. و از آنجایی که بسیاری از بیماری‌های خودایمنی دیگر مفاصل را تحت تأثیر قرار می‌دهند، تشخیص آرتریت خودایمنی دشوار است.

بیماری های خود ایمنی چیست؟

آرتریت روماتوئید (RA)
روماتیسم نوعی آرتریت خود ایمنی است که حدود 1.28 تا 1.36 میلیون بزرگسال در ایالات متحده را تحت تأثیر قرار می دهد و در زنان سه برابر بیشتر از مردان شایع است. معمولاً مفاصل دست، مچ دست و زانو را درگیر می کند.

آسیب مفصلی ناشی از روماتوئید می تواند منجر به درد مزمن، عدم تعادل و تغییر شکل مفصل شود. آرتریت روماتوئید همچنین می تواند سایر اندام ها از جمله ریه ها، قلب و چشم ها را تحت تاثیر قرار دهد.

روماتیسم دو نوع دارد: RA مثبت و سرم منفی. آزمایش افراد مبتلا به رماتیسم سرمی مثبت برای فاکتور روماتوئید (آنتی بادی) و/یا پپتید سیترولین دار ضد حلقوی (ضد CCP) مثبت است، در حالی که افراد مبتلا به RA سرمی منفی هیچ کدام را ندارند.

علائم آرتریت روماتوئید عبارتند از:

درد در بیش از یک مفصل
سفتی در بیش از یک مفصل
حساسیت و تورم در بیش از یک مفصل
علائم مشابه در هر دو طرف بدن (مانند هر دو دست یا هر دو زانو)
کاهش وزن ناخواسته
تب
خستگی
ضعف

روماتیسم در مقابل استئوآرتریت
آرتریت روماتوئید و آرتروز علائم مشابهی دارند اما شرایط بسیار متفاوتی دارند.

استئوآرتریت (OA) که به عنوان بیماری دژنراتیو مفصلی نیز شناخته می شود، زمانی اتفاق می افتد که غضروف صاف روی سطح مفصل به مرور زمان فرسوده شود. به طور کلی نتیجه فرآیند پیری یا استفاده بیش از حد از یک مفصل خاص در نظر گرفته می شود. این به عنوان یک آرتریت خود ایمنی طبقه بندی نمی شود

روماتیسم یک بیماری خودایمنی است که در آن سیستم ایمنی به سینوویوم (غشای پوشاننده مفاصل شما) حمله می کند.

آرتریت پسوریاتیک (PSA)
آرتریت پسوریاتیک یک آرتریت خودایمنی که پوست را تحت تاثیر قرار می دهد

آرتریت پسوریاتیک مفاصل و محل اتصال رباط ها و تاندون ها به استخوان را تحت تاثیر قرار می دهد.

این شکل از آرتریت خودایمنی می تواند در هر سنی شروع شود، اما معمولا افراد بین 30 تا 50 سال را تحت تاثیر قرار می دهد. برای بسیاری از افراد، آرتریت پسوریاتیک حدود 10 سال پس از ایجاد پسوریازیس شروع می شود.

در پسوریازیس، سیستم ایمنی بیش فعال می‌تواند باعث افزایش سریع تولید سلول‌های پوستی شود که منجر به لکه‌های برجسته و پوسته‌دار روی پوست می‌شود. برای افراد مبتلا به آرتریت پسوریاتیک و پسوریازیس، مشکلات مفصلی می‌تواند قبل از ظاهر شدن لکه‌های پوستی شروع شود.

برخی از افراد ممکن است پس از آسیب به آرتریت پسوریاتیک مبتلا شوند. ژنتیک نیز ممکن است نقش داشته باشد.

آرتریت پسوریاتیک می تواند به آرامی یا به سرعت ایجاد شود. علائم عبارتند از:

• خستگی
• حساسیت، درد و تورم روی تاندون ها
• انگشتان دست و پا متورم که گاهی شبیه سوسیس و کالباس است
• سفتی، درد، ضربان، تورم و حساسیت در یک یا چند مفصل
• کاهش دامنه حرکتی
• سفتی و خستگی صبحگاهی
• تغییرات ناخن، مانند سوراخ شدن یا جدا شدن از بستر ناخن
• قرمزی و درد چشم (یووئیت)

ارتباط کمی بین پسوریازیس و شدت آرتریت پسوریاتیک وجود دارد. یک فرد ممکن است ضایعات پوستی کمی داشته باشد اما مفاصل زیادی تحت تاثیر این شکل از آرتریت خودایمن باشد.

آرتریت واکنشی
آرتریت واکنشی به فعالیت خود ایمنی مرتبط نیست. که به عنوان سندرم رایتر نیز شناخته می شود، در واکنش به عفونت توسط باکتری های خاصی که در دستگاه گوارش یا دستگاه ادراری تناسلی یافت می شود، رخ می دهد. معمولاً مردان بین 20 تا 50 سال را مبتلا می کند. میزان بروز این بیماری 0.6 تا 27 در هر 100000 نفر است.

باکتری های دخیل در آرتریت واکنشی عبارتند از:

• کلامیدیا تراکوماتیس
• کمپیلوباکتر
• سالمونلا
• شیگلا
• یرسینیا

این باکتری‌ها واقعاً رایج هستند، اما همه کسانی که به آنها آلوده می‌شوند به این شکل از آرتریت خودایمنی مبتلا نمی‌شوند. محققان دریافته‌اند افرادی که سیستم ایمنی ضعیفی دارند و افرادی که دارای ژن HLA-B27 هستند بیشتر مستعد ابتلا به این بیماری هستند و ممکن است شروع ناگهانی و شدیدتر و همچنین علائم مزمن و طولانی‌مدت داشته باشند.

آرتریت واکنشی می تواند علائم زیر را ایجاد کند:

• درد و تورم برخی مفاصل، اغلب زانوها و مچ پا
• تورم و درد در پاشنه پا
• تورم شدید انگشتان پا یا انگشتان دست
• کمردرد مداوم که در شب یا صبح بدتر می شود

اسپوندیلیت آنکیلوزان
اسپوندیلیت آنکیلوزان یک آرتریت خود ایمنی است. باعث التهاب بین مهره ها، استخوان های تشکیل دهنده ستون فقرات و در مفاصل بین ستون فقرات و لگن می شود. در برخی افراد، می تواند مفاصل دیگر را تحت تاثیر قرار دهد. اسپوندیلیت انکیلوزان شایع ترین نوع اسپوندیلوآرتریت، خانواده ای از بیماری های مرتبط با آرتریت است.

موارد شدید اسپوندیلیت آنکیلوزان می‌تواند منجر به آنکیلوز شود، که در آن بخش‌هایی از ستون فقرات در یک موقعیت ثابت و بی‌حرک به هم می‌پیوندند. 9 تا 30 ژن مرتبط با این بیماری شناسایی شده‌اند. ژن اصلی مرتبط با این بیماری HLA-B27 است.

این نوع آرتریت خودایمنی در مردان بیشتر از زنان رخ می دهد. حدود 80 درصد از افراد مبتلا به این بیماری برخی علائم را قبل از 30 سالگی تجربه می کنند و 5 درصد از آنها در بالای 45 سالگی علائم را تجربه می کنند.

علائم اسپوندیلیت آنکیلوزان عبارتند از:

• التهاب
• درد
• سفتی در شانه ها، باسن، دنده ها، پاشنه پا و مفاصل کوچک دست و پا

اسپوندیلوآرتریت محوری
اسپوندیلوآرتریت محوری نوع دیگری از اسپوندیلوآرتریت خودایمنی است. معمولاً مفاصل ساکروایلیاک و ستون فقرات را تحت تأثیر قرار می دهد. مفاصل بازوها و پاها نیز در برخی موارد تحت تاثیر قرار می گیرند. افراد مبتلا به این بیماری اغلب کمردرد دارند. مردان در سنین نوجوانی و 20 سالگی و افرادی که سابقه خانوادگی این بیماری را دارند، بیشتر مبتلا می شوند.

افراد مبتلا به آسیب مفاصل ساکروایلیاک که در اشعه ایکس قابل مشاهده است، دارای یک زیرگروه از این بیماری به نام اسپوندیلوآرتریت محوری رادیوگرافی هستند، در حالی که افرادی که این بیماری را ندارند، به اسپوندیلوآرتریت محوری غیررادیوگرافیک مبتلا هستند.

آسیب ساختاری دارند که در اشعه ایکس قابل مشاهده است، اما برخی از آنها اینگونه نیستند. اسپوندیلیت آنکیلوزان در واقع نوعی اسپوندیل آرتریت رادیوگرافیک است.

این شکل از آرتریت خودایمنی می‌تواند در طول سال‌ها پیشرفت کند و باعث همجوشی ستون فقرات نیز شود و اگر ستون فقرات در موقعیت رو به جلو جوش بخورد، می‌تواند منجر به حالت خمیده شود.

علائم اسپوندیلوآرتریت محوری عبارتند از:

• شروع آهسته یا تدریجی کمردرد و سفتی در طی هفته ها یا ماه ها
• سفتی و درد در اوایل صبح، از بین رفتن یا کاهش در طول روز با ورزش
• احساس بهتر بعد از ورزش و بدتر شدن بعد از استراحت
• کاهش وزن به خصوص در مراحل اولیه
• خستگی
• احساس تب و تعریق شبانه

آرتریت نوجوانان
کودکان نیز ممکن است مبتلا به آرتریت شوند ، آرتریت نوجوانان، همچنین به عنوان بیماری روماتیسمی کودکان یا آرتریت دوران کودکی شناخته می شود، یک اصطلاح چتر برای بیماری های التهابی و روماتیسمی است که کودکان زیر 16 سال را تحت تاثیر قرار می دهد.

شایع ترین نوع آرتریت نوجوانان آرتریت ایدیوپاتیک نوجوانان است. بیشتر انواع آرتریت نوجوانان بیماری های خودایمنی هستند.

سه نوع اصلی آرتریت نوجوانان وجود دارد که با تعداد مفاصل درگیر و وجود آنتی بادی های خاص در خون متمایز می شوند:

• الیگوارتیکولار (فقط چند مفصل تحت تأثیر قرار می گیرند)
• پلی آرتیکولار (بیش از پنج مفصل تحت تاثیر قرار می گیرند)
• سیستمیک (باعث تورم، درد و محدودیت حرکت در حداقل یک مفصل می شود و شامل علائم سیستمیک می شود)

آرتریت نوجوانان بر روی هر کودک متفاوت تأثیر می گذارد و می تواند برای مدت زمان نامحدودی ادامه یابد. ممکن است زمان‌هایی وجود داشته باشد که علائم بهبود یا ناپدید شوند، اما گاهی اوقات علائم می‌توانند بدتر شوند.18 کودک مبتلا به آرتریت نوجوانی ممکن است یک یا دو بار عود کند و دیگر هرگز علائمی نداشته باشد.

علائم این نوع آرتریت خودایمنی عبارتند از:

• مفاصل دردناک در صبح که تا بعد از ظهر بهبود می یابند
• تورم و درد مفاصل
• مفاصل ممکن است ملتهب و در لمس گرم شوند
• ماهیچه ها و سایر بافت های نرم اطراف مفصل ممکن است ضعیف شوند
• تب بالا و بثورات صورتی روشن که ممکن است خیلی سریع ناپدید شوند
• مشکلات رشد - برای مثال، مفاصل ممکن است خیلی سریع یا خیلی آهسته، ناهموار یا به یک طرف رشد کنند.
• مشکلات چشمی مانند iridocyclitis

روماتیسم پالیندرومیک
روماتیسم پالیندرومیک نوع نادری از آرتریت خودایمنی عود کننده است که با اپیزودها یا حملات التهاب مفاصل مشخص می شود و به طور متوالی یک تا چند ناحیه مفصلی را برای ساعت ها تا روزها تحت تاثیر قرار می دهد.

حمله می تواند بدون هیچ گونه محرک یا علائم هشدار دهنده آشکاری رخ دهد. مفاصل انگشتان دست، مچ دست و زانو بیشتر تحت تاثیر قرار می گیرند. این معمولا در افراد بین 20 تا 50 سال رخ می دهد.

علائم در طول دوره عبارتند از:

• درد
• تورم
• سفتی، سختی
• سرخی
• تب
• سایر علائم سیستمیک

زمان بین اپیزودها ممکن است از چند روز تا چند ماه طول بکشد.

سایر علل خودایمنی درد مفاصل
چندین بیماری خودایمنی دیگر می توانند باعث درد مفاصل شوند. آنها همچنین علائم بی شمار دیگری دارند که می تواند به تشخیص آنها از انواع آرتریت و یکدیگر کمک کند. با این حال، شباهت ها می تواند برای پیچیده تر کردن روند تشخیص کافی باشد.

لوپوس اریتماتوی سیستمیک
لوپوس اریتماتوز سیستمیک (SLE که اغلب فقط به آن لوپوس گفته می شود) می تواند باعث التهاب و درد در هر قسمتی از بدن شود که شایع ترین نواحی آسیب دیده پوست، مفاصل و اندام های داخلی مانند قلب و کلیه ها هستند. افراد مبتلا به لوپوس در برخی مواقع درد و تورم مفاصل را تجربه می کنند و برخی ممکن است به آرتریت خودایمنی مبتلا شوند. SLE اغلب مفاصل انگشتان، دست ها، مچ دست و زانو را درگیر می کند

SLE اغلب در زنان بین 15 تا 44 سال ظاهر می شود. در ایالات متحده، این بیماری در سیاه پوستان، آسیایی-آمریکایی ها، کارائیب های آفریقایی و آمریکایی های اسپانیایی تبار نسبت به آمریکایی های سفیدپوست شایع تر است.

علاوه بر درد مفاصل و تورم، افراد مبتلا به این بیماری خودایمنی می توانند علائم زیر را نیز داشته باشند:

• درد قفسه سینه هنگام نفس عمیق
• خستگی
• تب بدون علت دیگر
• ناراحتی عمومی، ناراحتی یا احساس بد (بی‌حالی)
• ریزش مو
• کاهش وزن
• زخم های دهان
• حساسیت به نور خورشید
• بثورات پروانه ای شکل در سراسر صورت، که در حدود نیمی از افراد مبتلا به SLE ایجاد می شود
• تورم غدد لنفاوی

علائم ، علت و درمان پارگی تاندون کشکک

پارگی تاندون کشکک شامل پارگی جزئی یا کامل نوار بافت همبند است که پایین کاسه زانو (کشکک) را به بالای استخوان ساق پا (درشت نی) متصل می کند.

تاندون رشته ای از بافت فیبری است که ماهیچه ها را به استخوان ها متصل می کند. تاندون کشکک به طور خاص با عضلات جلوی ران شما (چهارسر ران) کار می کند تا پای شما را صاف کند.

پارگی تاندون کشکک باعث بی ثباتی زانو می شود و راه رفتن یا تحمل وزن روی پا را دشوار می کند. علائم دیگر شامل زانو درد، تورم و کبودی است

این مقاله علائم و علل پارگی تاندون کشکک، از جمله نحوه تشخیص و درمان این بیماری ارتوپدی (مرتبط با استخوان) را شرح می دهد.

علائم پارگی تاندون کشکک

پارگی تاندون کشکک می تواند جزئی یا کامل باشد. پارگی اغلب در محلی که تاندون به کاسه زانو می چسبد رخ می دهد و باعث می شود که یک تکه استخوان با آن جدا شود.

علائم معمول پارگی تاندون کشکک عبارتند از:

• صدای کوبیدن یا ترکیدن در زمان استراحت
• درد مستقیم زیر کاسه زانو
• تورم و کبودی جلوی زانو
• شکاف یا نقطه نرم جلوی زانو
• مشکل در راه رفتن یا انجام ورزش
• ناتوانی در باز کردن کامل پا

شما اغلب می توانید با مقداری که می توانید پای خود را صاف کنید، متوجه شوید که پارگی جزئی یا کامل است. اگر پارگی کامل باشد، فقدان اتصال، صاف کردن زانو را غیرممکن می‌کند. همچنین ممکن است به نظر برسد که کاسه زانو به سمت ران می لغزد

چگونه تاندون کشکک خود را پاره می کنید؟

پارگی‌های تاندون کشکک اغلب «زانوی جامپر» نامیده می‌شوند، زیرا معمولاً در ورزش‌هایی که شامل پریدن و فرود در زوایای مختلف هستند دیده می‌شوند.

پارگی تاندون کشکک می تواند در اثر آسیب تروماتیک زانو ایجاد شود. با این حال، اغلب در نتیجه استرس مکرر وارد شده بر روی زانو در طول یک دوره زمانی است. تقریباً همه افراد مبتلا به پارگی کشکک دارای یک بیماری مزمن (مداوم) به نام تاندونوز هستند که در اثر استفاده بیش از حد از تاندون ایجاد می شود. هنگامی که پارگی رخ می دهد، در ضعیف ترین نقطه اتفاق می افتد

زانوی جامپر در ورزش هایی مانند بسکتبال، والیبال، ژیمناستیک، فوتبال، دو و میدانی و دویدن در مسافت های طولانی رایج است. اغلب قبل از 40 سالگی رخ می دهد، اما می تواند نوجوانان سالم را نیز تحت تاثیر قرار دهد

پارگی تاندون کشکک همیشه به دلیل آسیب ورزشی نیست. برخی از شرایط پزشکی می توانند به طور مستقیم یا غیرمستقیم به تاندون آسیب رسانده و باعث ضعیف شدن و پارگی آن شوند.

علل غیر ورزشی عبارتند از:

• دیابت
• لوپوس
• چاقی
• استفاده بیش از حد از کورتیکواستروئیدهای خوراکی (استروئیدها)
• جراحی قبلی زانو
• روماتیسم مفصلی
• عفونت شدید زانو

تشخیص پارگی تاندون کشکک

پارگی تاندون کشکک معمولاً آشکار است. افرادی که تاندون را پاره می‌کنند نمی‌توانند زانوی خود را دراز کنند یا پای خود را نمی توانند بلند کنند ارائه‌دهنده مراقبت‌های بهداشتی معمولاً می‌تواند شکافی را در تاندون درست زیر کاسه زانو احساس کند.

اشعه ایکس به تمایز بین پارگی تاندون کشکک و شکستگی کشکک که می تواند علائم مشابهی ایجاد کند کمک می کند. در عکس برداری با اشعه ایکس، کشکک معمولاً بالاتر از زانوی مقابل است، زیرا چهار سر ران روی کاسه زانو بدون اتصال می‌کشد.

تصویربرداری ام آر آی (MRI) ممکن است برای تایید تشخیص و بررسی زانو برای هرگونه آسیب دیگر استفاده شود. MRI تصاویر بسیار دقیقی از بافت‌های نرم ایجاد می‌کند و اغلب می‌تواند پارگی‌های ریز را که ممکن است عکس‌برداری اشعه ایکس از دست بدهد، تشخیص دهد.

گزینه های درمانی چیست

پارگی تاندون کشکک ممکن است بسته به میزان پارگی نیاز به جراحی داشته باشد یا نداشته باشد. پارگی های بسیار کوچک به درمان های غیر جراحی به خوبی پاسخ می دهند. پارگی کامل تقریباً همیشه نیاز به جراحی دارد.

• درمان غیر جراحی

اگر پارگی تاندون کشکک کوچک است و هیچ نگرانی از بدتر شدن پارگی وجود ندارد، جراح ارتوپد شما ممکن است یک روش محافظه کارانه را توصیه کند که شامل:

بی‌حرکتی:

برای اینکه زانوی خود را صاف نگه دارید و به بهبود آن کمک کنید، باید از یک بیحرکت یا بریس زانو به مدت سه تا شش هفته استفاده کنید. احتمالاً برای جلوگیری از تحمل وزن روی پا به عصا نیاز خواهید داشت.

کنترل درد:

قرار دادن کیسه یخ روی زانو به مدت 15 تا 20 دقیقه چندین بار در روز می تواند تورم و درد را کاهش دهد. بالا بردن پا نیز کمک می کند. داروهای ضد التهابی غیراستروئیدی (NSAIDs) مانند ادویل (ایبوپروفن) و (ناپروکسن) نیز می توانند درد و التهاب را کاهش دهند.

فیزیوتراپی:

هنگامی که درد و تورم اولیه برطرف شد، می‌توانید فیزیوتراپی را شروع کنید - بعداً، تمرینات دامنه حرکتی ملایم را بدون بریس انجام خواهید داد. تمرینات تقویتی به تدریج در برنامه توانبخشی همراه با روش های دیگر مانند اولتراسوند، تحریک الکتریکی و نوار حرکتی ادغام می شود.

• درمان جراحی

بسیاری از پارگی های جزئی تاندون کشکک به خودی خود بهبود نمی یابند. در صورت عدم درمان، منجر به ضعیف شدن عضله چهار سر ران و از دست دادن تحرک می شود.

جراحی مورد استفاده برای ترمیم پارگی نسبتاً ساده است اما انجام آن دشوار است. این به این دلیل است که انتهای پاره شده باید به هم دوخته شود تا کشش مناسب حفظ شود و اطمینان حاصل شود که نه خیلی سفت و نه خیلی شل است. این امر به ویژه اگر تاندون پاره شده یک تکه استخوان را با خود برده باشد دشوار است

اکثر تعمیرات تاندون را می توان به صورت سرپایی انجام داد، اگرچه برخی از افراد ممکن است نیاز داشته باشند یک شب در بیمارستان بمانند. جراحی ممکن است با بلوک ستون فقرات که پایین بدن را بی‌حس می‌کند، بی‌حسی منطقه‌ای که فقط پا را بی‌حس می‌کند، یا بیهوشی عمومی که شما را به خواب می‌برد انجام شود.

جراح ممکن است مستقیماً انتهای پاره شده را بخیه بزند یا از وسیله ای به نام لنگر بخیه برای اتصال تاندون به کاسه زانو بدون نیاز به سوراخ کردن استفاده کند. ممکن است برای کمک به حمایت بهتر و تثبیت زانو به سیم یا کابل نیاز باشد.

ارتوپد چیست؟

ارتوپد یک ارائه دهنده پزشکی است که در تشخیص، درمان و پیشگیری از بیماری ها و آسیب هایی که بر سیستم اسکلتی عضلانی (استخوان ها، ماهیچه ها، مفاصل و سایر بافت های همبند) تأثیر می گذارد، تخصص دارد. ارتوپد به عنوان پزشک ارتوپد یا جراح ارتوپد نیز شناخته می شود.

در صورت وجود درد، تورم و بدشکلی ناشی از آسیب مفصل یا رگ به رگ شدن شدید عضله، رباط یا سایر ساختارهای اسکلتی، ممکن است به ارتوپد مراجعه کنید.

اگر نیاز به درمان دارید، ارتوپد می تواند گزینه های جراحی یا غیرجراحی (محافظه کارانه) را توصیه کند. در صورت نیاز به جراحی، جراح ارتوپد می تواند آن را انجام دهد و بر بهبودی شما نظارت کند.

ارتوپدها چه می کنند؟

ارتوپد در توانبخشی انواع آسیب ها کمک می کند. دریافت درمان مناسب از یک متخصص ارتوپد می تواند به شما کمک کند تا از مشکلات دائمی که ممکن است در زمان بهبودی پس از صدمات ایجاد شود جلوگیری کنید:

1. ماهیچه ها
2. مفاصل
3. استخوان ها
4. غضروف
5. رباط ها
6. تاندون ها

ارتوپد شما از نزدیک پیشرفت شما را در درمان های توانبخشی مانند کاردرمانی و فیزیوتراپی زیر نظر خواهد داشت. ارتوپد شما همچنین نیاز به خدمات و تخصص های دیگر را برای کمک به مراقبت از شما ارزیابی خواهد کرد.

متخصصین ارتوپد شرایط مختلفی را که مربوط به سیستم اسکلتی عضلانی است درمان می کنند. شرایطی که شامل ضربه مستقیم یا ترومای مکرر به دلیل استفاده بیش از حد از استخوان، مفصل، عضله یا تاندون است، از درمان توسط متخصص ارتوپد بهره مند می شود.

چه زمانی باید به ارتوپد مراجعه کرد؟

اگر دردهای اسکلتی عضلانی مانند درد مفاصل، کمردرد یا گردن درد یا آسیبی که فعالیت های روزانه شما را محدود می کند، ممکن است نیاز به مراجعه به ارتوپد داشته باشید. یک متخصص ارتوپد یک تخصص است، بنابراین ممکن است لازم باشد قبل از مراجعه به ارائه دهنده مراقبت های اولیه خود یک ارجاع دریافت کنید.
ارائه دهنده مراقبت های بهداشتی شما ممکن است شما را به یک متخصص ارتوپد ارجاع دهد اگر یک بیماری عمومی یا مزمن مانند موارد زیر تشخیص داده شده باشد:

• آرتروز
• آرتریت روماتوئید و سایر بیماری های روماتیسمی
• تاندونیت
• دیسپلازی (رشد غیر طبیعی سلول ها در بافت ها)
• بورسیت
• پوکی استخوان
• تصادف
• انقباضات (سفتی یا سفت شدن) هر مفصل، ماهیچه یا استخوان در بدن

تعویض مفصل یکی از شایع ترین دلایلی است که ممکن است فردی به متخصص ارتوپد مراجعه کند. ممکن است فردی به دلیل آرتریت شدید که باعث می شود مفصل به درستی کار نکند، نیاز به تعویض مفصل داشته باشد.

همچنین ممکن است برای کسانی که ضربه مستقیم به مفصلی را متحمل شده‌اند، تعویض مفصل مورد نیاز باشد، که نمی‌توان آن را از طریق قرار دادن استخوان‌های شکسته با جراحی یا غیرجراحی برطرف کرد.

یک متخصص ارتوپد همچنین می تواند شرایط خاص تری از جمله موارد زیر را درمان کند:

• اسکولیوز
• سندرم تونل کارپال
• سندرم کمپارتمان
• پلانتار فاشئیت
• خارهای استخوانی
• بون و انگشت چکشی
• شکستگی ستون فقرات
• شانه ی یخ زده
• دیستروفی عضلانی
• فلج مغزی
• راشیتیسم
• اختلال عملکرد عصب سیاتیک

درمان های ارائه شده توسط ارتوپدها

ارتوپدها می‌توانند از طریق درمان‌های غیرجراحی مانند توصیه‌های ورزشی و تغییر سبک زندگی یا از طریق روش‌های جراحی، بسته به آسیب یا تشخیص، بیماری‌های فرد را برطرف کنند.

درمان های جراحی ممکن است شامل موارد زیر باشد:

آرتروسکوپی: روشی با کمک رباتیک که شامل استفاده از دوربین برای تشخیص و ترمیم پارگی، تورم و بافت اسکار در مفاصل است.

اتصالات مفصلی و تثبیت داخلی: هر دو از وسایلی مانند میله های فلزی، پیچ ها، صفحات و پین ها برای اتصال قطعات استخوانی به یکدیگر استفاده می کنند. این به هم پیوستن قطعات استخوانی باعث بهبودی تک تک تکه ها به حالت قبلی آن یعنی یک استخوان منفرد و کاملاً متصل می شود.

استئوتومی: شامل بریدن یک ناهنجاری استخوانی است تا موقعیت مناسب‌تری داشته باشد.

ترمیم بافت نرم: یک گزینه جراحی که تاندون‌ها یا رباط‌هایی را که پاره شده، بیش از حد کشیده شده‌اند یا به روشی دیگر آسیب دیده‌اند، تغییر مکان می‌دهد.
مروری بر جراحی ارتوپدی

تعویض مفصل
بسته به شدت آسیب یا وضعیت مفصل، تعویض مفصل ممکن است مناسب ترین انتخاب جراحی باشد. یک مفصل ممکن است به طور کامل جایگزین شود (به نام تعویض کامل مفصل)، تا حدی جایگزین شود، یا مفصل می تواند تحت یک تعویض تجدید نظر قرار گیرد.

هر یک از این جراحی های تعویض مفصل شامل برداشتن مفصل آسیب دیده و جایگزینی آن با یک نسخه مصنوعی است. مفصلی که در حال تعویض است تعیین می کند که اتصال از چه ماده ای ساخته شده است. مفاصل باربر مانند زانوها و باسن معمولاً از فلزاتی مانند کبالت، کروم، فولاد ضد زنگ و تیتانیوم ساخته می شوند. اتصالات کوچکتر ممکن است از پلاستیک انعطاف پذیر یا سرامیک ساخته شوند